Jaargang “35” 2012

Programma lustrumviering 35 jaar LiNiAal

Zaterdag 20 oktober 2012 in de O.L.V.-Hemelvaartkerk

Louis Van der Paal op het Forceville-orgel en zang door Katrien Baeyens begeleid op de piano door Daniel David

Louis Van der Paal brengt werken van Johann Sebastian Bach (1685–1750) en Joseph-Hector Fiocco (1703–1741)

Katrien Baeyens begeleid op de piano door Daniel David brengt werken van G.F. Händel, Giuseppe Sarti, Giacomino Rossini, Francis Poulenc, George Gershwin en Kurt Weill.

Zaterdag 20 oktober 2012 in de zaal Volkskring

21u.00: Muziekloze socializing reception

22u.00: Optreden troubadour Antoon en vrij podium


Raadpleeg het programmaboekje van de lustrumviering 35 jaar LiNiAal: orgel – zang – piano & optreden troubadour met vrij podium


Jaarlijkse wandeling in 2012: ‘Mantjes Vijver’

Onze jaarlijkse wandeling doorheen Nieuwerkerken had plaats op zondag 1 juli 2012. De weergoden waren nog maar eens met ons. Na een regenbuitje in de Schoolstraat, vergezelde Laura het 38-koppige gezelschap voor de rest van de wandeling. Zoals aangekondigd, gingen we naar onze prachtig aangelegde Dries, waar Lea De Clercq, weduwe van Gilbert Temmerman, ons het fameuze Drieslied zong, dat door haar echtgenoot zaliger in de vroege jaren ’70 geschreven werd: “Mantjes Vijver”.

mantjes-vijver-telenet
Mantjes Vijver

Het lied vermeldt bewoners van en toestanden op de Dries van 40 en meer jaar geleden. De vijver was toen kleiner en kennelijk minder onderhouden. We publiceerden de tekst van dit lied reeds eerder in onze mededelingen, maar om onze lezers een beetje in de sfeer van toen en van het moment van de wandeling te laten komen, herhalen we het hier nog maar eens.

‘MANTJES VIJVER’ – Zangwijze: ’t is weer voorbij die mooie zomer

1. As kindj Emmen d’r viskes weesten vangen;

we zoten d’r gezojjen en gebrejjen;

den helft van Nievekeirken bleef d’r hangen,

mor oek de die van Holjtert en van Trejjen.

Hoe es’t gebeerd? Ken weet nie hoe,

mor na leitjen zo goed as toe;

de leste puit verstikteggen in zè guwer.

In zwemmen? Zedde gè na zot? …

Da’n kindj allank nimiejer, bogot !

Mor lestert wa da ‘kik dor van de meirend huwer:

Refrein

Ter zitj weer vis op Mantjes vijver;

zemmen d’r èm gist’renouvend opgezetj.

Mor ‘n vangt eir giejjene vis op Mantjes vijver,

want, ja bogot, ge moetj ‘r va kapot as g’r van etj…

2. Ik za, as ze me da kwoumen vertellen:

“Awel miljaar: dat es na isj goe nies !”

En zonder schoenen, kaassen of jartellen

vloogek in iejjenen trok recht nor den Dries.

‘k Riep onderweg nor Piejjer en Pol:

“Zeg: Manjes vijver zitj weer vol

mè kolenbranders, ruweboewerrekkes en snoek !”

“Wacht, wèr go mee !” riep allemaan,

we kwoumen on Narekes en Kaffaan,

en wel men woewerrèt – ja: we zougen ’t weir dor oek.

3. Geluwef mè zeg: da was dor toch verskoesjen;

de vijver stond nog altijd dra-koewert druweg !

ne velo, ’n stoof en dra-vier kinjerkoesjen

lougen in ’t woewetter niet, mor in de luweg…

N’n ottoband, ’n ou matras,

Ne kakstoel, ‘n geloewezze kas

en voesj van alle soorten marsjandies:

tomatten, peijjeren en paraa –

zo rot as iet – en t’r vroeg ’n vra:

“Wa peisde van ons vismijnneken hier op den Dries?…”

 

(Gilbert Temmerman (†) schreef het fameuze Drieslied “Mantjes Vijver” in de vroege jaren ’70)

4. K’n kost diejje rotte stank nie lang gerieken,

En ‘k gink mè rap ba Blander om ’n zjat.

‘k Gerokteggen on de klap mè Trienens Sieken,

die dor op ejjerre Gist te wachten zat.

En Sieken ee mè g’eksplikeerd

wa’da d’r dor zjist was gebeerd –

nie mè ne vis, mor mè Kloefmatille ejjerren Tier …

’n Diejje kwamp rond ’n elleven van Bomong,

a kreeg ambras mè zenne gedong

en vloog – vlak veer zèn deer, miljaar – over zè stier.

Slotrefrein

En azùwe kwamp ‘r ne vis op Mandjes vijver;

Zemmen d’r èm … (enzovoort)

Na dit vrolijk intermezzo, waarmee Lea groot succes oogstte, ging het naar den Brielkouter en het “IJzeren brugsken” op de grens met Haaltert. Op dit hoog gelegen punt kan men bij helder weer de Boekhoutberg in Erembodegem zien. Even verder, op de Kraaiwinkelkouter, stonden we stil op het punt waar drie kerktorens te zien zijn: de onze, die van Terjoden en die van Haaltert. Toen we via de Bankman en Pijpenbeek voor een welgekomen rustpauze in café de Coach aankwamen, was het al duidelijk dat we onze aangekondigde 7,5 km zouden overschrijden. De wandeling werd vervolgd via het baantje achter de Coach, de nieuwe woonwijk Steenoven, Papestraat en Pastorijstraat tot op het dorp, waar we nog eens genoten van een drankje in ’t Labierint. Het was een zeer aangename en geslaagde wandeling.

Ontwerp wandeling: Eddy De Nijs
Tekst: Fredy De Schryver


Jaargang “40” 2017

Publicaties van LiNiAal – ‘Families te Nieuwerkerken’ & Register 1977-2002